|
کجا اشرف مخلوقات است انسان کجا از درک و فهم سرشار است انسان من به عمر خویش ندیدم کلاغ را هنگام هم خوابی کجا جغد خون هم نوعش را ریخته کدامین گرگ برای گرگی انداخت دام لاشه خواران را ببین از دل نازکی لاشه خواری می کنند تاکه جانی را نگیرند با گناه یک سگ ولگرد خیابانی تا بیابد تکه نانی قسمتش میکند به دانایی من ندیدم یک سگ جفتش ترک گوید برای مال و انوال یا پاره استخوانی کر کس زشت مغرور در عشقش چو میش در تمام عمرش یکی همسر گزیند نه بیش موش آن جانور موزی را ببین دنیای عاری از ریا دارد زیر زمین ما ولی انسانیم! انسانیم؟!؟ اگر اینست انسان خوشا حیوانی و حیوانبودن سهیل + قلم زده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 12:47 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
|
| ||||||