| تبليغات | X |
|
۱۵ مهر تولد عشقم مهسا که ترکم کرد ورفت برای من بهترین روزه چون میدونم اون فرشته نجاتمه و یک روز دوباره بر میگرده حتی اگر من مرده باشم لطفا کمک کنید این به دستش برسه برای دوستانتان هم بفرستید شاید برسه به دستش و بدونه من همیشه به یادشم !
این هدیه برای تولد عشقم مهساس امشبم با گل ياد تو چراخاني بود در دل خانه ما مجلس و مهماني بود گل ياد تو چو چلچراغ بر بام سپهر مجلسم با گل ياد تو چه نوراني بود نفس باد صبا باده تعارف مي كرد بر كف تمام مجلس مي و فنجاني بود نغمه مباركت باد و پيام ميمنت از ميان اهل مجلس به من ارزاني بود دوريت چو يادم آمد گل قلبم پژمرد دل غمگينم از اين رنج به ويراني بود شربت و شيريني و نغمه ميان مجلس ولي اما دل من غرق پريشاني بود جشن ميلاد تو بود امشبو از من تبريك هديه ام براي تو گريه پنهاني بود + قلم زده در دوشنبه سیزدهم مهر 1388 4:27 قبل از ظهر توسط سهیل شلیله |
چه ساده بر تو گذشت این دوران چه ساده به فراموشی سپردی عشق را خاطراتمان را به که سپردی کیست اینک که میبوسی کلماتی که عطش عشقت را فرومیبرد کدامین کس میشنود؟ من در این تنهای خاموش همه اندیشه ام این است آیا خواهی آمد دوباره؟ یا آغوشت میهمان کسیست ! نمیدانم تا کجا و به چه زمان در انتظارت خواهم ماند اما تو نیستی در هیچ یک از افکار آینده!!!! سهیل + قلم زده در جمعه هشتم خرداد 1388 8:16 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
کاش مرگ مرا میخواند این لحظه کاش فردا نبود که صدائی گوش خراش قلبم را به درد بیاورد و کلماتی را که میگویند شنبه ساعت 11 دادگاه شاهد یادت نره !! کاش نمیخواندم کاش مرگ مرا دعوت میکرد همین دم تا شنبه ساعت 11 !!! من مرگ را عزیزتر میدانم از پایان یک عشق سهیل
+ قلم زده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388 2:17 قبل از ظهر توسط سهیل شلیله |
ندایی در قلبم تکرار کنان لحظه دیدار نزدیک است!! نمیدانم این تپش های تشویش و جدایست لحظه دیدار نزدیک است!! دیداری برای گسستن یا پیوستن لحظه دیدار نزدیک است!! آماده ام تا حضورت را در کنارم احساس کنم حتی برای آخرین بار دیدنت را نوید میدهند این صدای تپش های ناهنجار آری لحظه دیدار نزدیک است؟!!! لحظه دیدار نزدیک است؟!!! سهیل + قلم زده در پنجشنبه دوازدهم دی 1387 2:41 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
من در راه عشقی بی سامانم فلک دامی تازه می زند در راهم هنوز از تیر ابرویش می خراشد دل که ابروی دگر نشانه کرده این دل نمازم را به نام اوکردم آغاز دگر دلبر شد با من هم آواز زدوست دیدار اورا می خواستم وصال جانانه او را می خواستم دل آرام تازه قسمت شد تمام دعا هایم هدر شد نمی دان چیست این تقدیرم که دائم به آن در جنگ و در گیرم خداوندا به هر سو می کشانی به دوزخ یاکه جنت مینشانی رهایم کن از این بی نشانیم مرا فارغ کن از این نادانیم کدامین راهت از این دو پویم دگر باره چگونه الله اکبر گویم سهیل
+ قلم زده در یکشنبه دوازدهم آبان 1387 8:9 قبل از ظهر توسط سهیل شلیله |
در خرابات دل ناله کنان میروم از شر شیطان تو سوی خدا میروم گه سوی می خانه ها گاه سوی کبریا هر نفسم صد دعا گریه کنان میروم در غم هجران تو باز چو مجنون منم سوی بیابان عشق نعره زنان میروم مر همه منعم کنند که دیوانه ای خنده به ریششان زنم که میروم مرکب و اشترم نیست مرا پا کجا" با سر و دست میروم کوه و درو دشت را گشته ام چون رود به بحرم روانه میروم گر نکنی نظر به من ای مه آسای من رو به جنون میرسم "جان میدهم میروم سهیل شلیله + قلم زده در دوشنبه بیست و دوم مهر 1387 11:24 قبل از ظهر توسط سهیل شلیله |
دوش مرا غم تو در سینه عیان بود خون دل از هر مژه ام چون سیل روان بود یک چشم به راهت نگران چشم دیگرم خیره به آسمان بود کینه رفتنت نقره داغی به تنم گوشه دل ول وله عشق تو نهان بود هر پری چهری آید در نظرم از دوردست دل حراسان از دیده بپرسد که همان بود؟ تیر مژگانت از سر کین بشکافت سینه به گمانم از سوی آن ابروی کمان بود دل شکسته را سوی طبیبان بردم چاره اش مرگ بود و علاجش زمان بود سهیل + قلم زده در شنبه سیزدهم مهر 1387 7:32 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
چره ام تکیده دلم افسرده قلب درسینه ام مرده درونم جانورانی از جنس خاطرات و برونم را دوستان صادق میخورند ومن حس زیبای به مرگ دارم سهیل + قلم زده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387 5:20 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
من هموندرخت پیرم ازهمه دنیا بدور اثیر دست زمینم تشنه یه قطره بارون توی این کویر بی گل چشام خشکیده به آسمون تو دلم آرزوی جونه دادن دیگه نیست حوس یک تبر سردو سیاه کرده دلم ترس خشکیدن رفته از سرم جنون خرد شدن ساقه هام رفته تو سرم اوکه عاشقش بودم بیاد اگر دوباره کاش با خودش تبر هم بیاره اخه دیگه موندنم معنا نداره این کویر هم واسه من جا نداره! سهیل + قلم زده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 3:1 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
کجا اشرف مخلوقات است انسان کجا از درک و فهم سرشار است انسان من به عمر خویش ندیدم کلاغ را هنگام هم خوابی کجا جغد خون هم نوعش را ریخته کدامین گرگ برای گرگی انداخت دام لاشه خواران را ببین از دل نازکی لاشه خواری می کنند تاکه جانی را نگیرند با گناه یک سگ ولگرد خیابانی تا بیابد تکه نانی قسمتش میکند به دانایی من ندیدم یک سگ جفتش ترک گوید برای مال و انوال یا پاره استخوانی کر کس زشت مغرور در عشقش چو میش در تمام عمرش یکی همسر گزیند نه بیش موش آن جانور موزی را ببین دنیای عاری از ریا دارد زیر زمین ما ولی انسانیم! انسانیم؟!؟ اگر اینست انسان خوشا حیوانی و حیوانبودن سهیل + قلم زده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 12:47 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
امروز من فردای بیقرار را اندیشه دارد دیروزم از حسرت فردای دگر بر باد رفت و فردا چیزی نیست جز تباهی تکرار گندیدن دوباره و اندیشه پوچ حظور ناجی به راستی کدامین نجات دهنده قلب مرا به فریاد میرسد کجاست که تا بدین مرتبه گوشش سنگین شده او هم در گیر عشقی بی فرجام است؟ او هم در حسرتی به دام افتاده؟ آیا با چیزی چونان سیم و زر از چشم او هم مرا پنهان کرده اند نمیدام ؟ آیا این قوم دین پیشه به هزار نیرنگ اورا هم در بند خود گرفته اند کدامین ناجی کدامین فریاد رس اینجا فقط من مانده ام به جرم عشق صداقت به جرم پرستش خدا داشتن یک دل به امید فردا فردا کجاست فردا فردا فردا فردا.......... سهیل + قلم زده در شنبه نهم شهریور 1387 3:26 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
پدر پدر با تو هستم ! من تکیه گاهی میخواهم این انصاف نیست تو در بستر خاموش خود آرام در خواب فرو رفتی ومن !..... در اینجا داغ به روی بدنم می گذارند ! وبودنم را گناه! بیا پاسخی باش برای تنهای فرزند دلبندت تورا می خواند درد دارد پدر!! پدر درد دارد!!؟ مادر ای نشان بهشتی من بوی دامنت وقتی اشکهایم را پاک میکردی هنوز به مشامم میآید آغوشت کو کجاست؟ برای من کوچک شده؟ من بزرگ نشده ام هنوز زانو هایت را میجویم تا سر به روی آنها بگذارم پیشانیم را ببوس قلبم را شکسته اند کمی آغوشت را میخواهم! غرورم را شکسته اند پشتم خمیده مادر ! مادر: پشتم خمیده!! خواهرانم بازی های کودکانه تمام نشده مرا به بازی گرفتند !! ای همبازی های من عروسک کوکی من که باآرزوهایم دست میزد میخندید شکستند خنده هایم؟!!! خواهر دلم را شکستند خواهر: دلم را شکستند!!! برادر من آن آیینه پر غرور توام اشکهایم رادیدی؟ شکستن را شنیدی؟ بی صدا بود !! برادر بی صدا بود برادر :بی صدا بود خدایم ای یگانه منجی من مرا دور از همه دنیا دراینجا جا گذاشتی خدا تنهایم خدا: تنهایم سهیل + قلم زده در دوشنبه چهارم شهریور 1387 4:0 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
آرام آرام در خود میگریم تکه های غرورم را درون باغچه تنهای می کارم آیا سبز خواهد شد جوانه خواهد داد ؟ کاش به این سادگی بود قلبی که شکسته را میتوانستم برویانم میتوانستم باز سبز شدنش را ببینم و شاخه های پر غرور ان را در آسمان بی کران عشقی تازه ! سهیل
+ قلم زده در یکشنبه سوم شهریور 1387 4:57 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
به کدام سو دست دراز کنم که پاسخی بشنوم به خدا یا به این خلق بیخدا؟ خدا فرمود دست به سوی کسی دراز مکن که من تورا یاری میکنم دریق از یک بار من از این انسان نما ها انتظاری ندارم گنگ و مات دستم بر آسمان است و سوالی در ذهن تا کی خدا را صدا کنم بی پاسخ؟ سهیل + قلم زده در چهارشنبه سی ام مرداد 1387 4:30 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
بمیرید ای عشق فروشان ای کسانی که دل را با اسکناس محک میزنید با شما هستم شما که صاحب تمام آرزو های من هستید شما که من در حسرت و تنهای به خنده های شرم آورتان با لبخند مینگرم در ذهنم طناب داری برای دل میسازم و من اشکهایم را از شما پنهان میکنم تا مبادا تصویر چهره کریح تان در آن نقش بندد + قلم زده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387 5:37 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
آبروی عشق ریخته کسی دیگر حرمتش رانگاه نمیدارد عاشق های بی قرار در قفسه های پر گرد کتابخانه ها خاک میخورند معشوقه ها هر روز در آغوش دیگری پرسه میزنند دوستت دارم طنز ترین جمله روزنامه هاست و کودکان در دفتر نقاشی قلب را واژگون میکشند تا به آن ارزشی دهند هر چند که ۵ گلهای سرخ روی مزار به گردش میروند آنهم دو روز اول از خاک عاشقان لاله سرخ نمیروید خاکها مصنوعی و گل های لاله در کار خانه های این هرزه دستان تولید میشود قلم ها در آرزو دارند چیز دیگری جز حکم اعدام دل را نوشتن کاغذ های سفید در حسرت مسرع شعری خود را به دست باد میسپارند بی مقصد لبها به دنبال بوسه ای با عشق خشکیده اند چشمها صداقت جستجو میکنند در تاریکی چشمان سیاه برگه های سبز تحفه درویش نیست درون گاوصندق حرس شمال شهر رقمش میلیارد رقم عشق صفر است من صفر دل صفر توصفر چه پوچ است دنیای ما !!!!! سهیل
+ قلم زده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 2:17 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
تور قسم جون گلای شمدونی به هر چیی که مقدس میدونی اگه یه شب بی من رفته بودی به مهمونی منو فراموش نکنی ! بری اونجا بمونی شعرای که واسم خونده بودی یه وقت برا کسی نخونی تا اونم عاشقت بشه کشته اون صدات بشه درد سرام بیشتربشه یه وقت یادت نره به من گفته بودی تا آخر عاشق میمونی گفته بودی عاشقی وصادق میمونی زیر قرارات نزنی یه وقت نشه جا بزنی بری منو تنها بزاری رو عشقمون پا بزاری چشمای شهلا ببینی کلی خاطر خواه ببینی یادت بره عشق چیه عاشق کیه منو فراموش نکنی به حرفاشون گوش نکنی یه وقت به بازیت نگیرن چشماتو از من بگیرن نقل ونبات بیارن گل پیش پات بزارن جونیات حروم شد چشمات که گودی افتاد آرد روی موهات افتاد غم تو دلت هوار شد ستاره بی قرار شد دور دلت حلقه کنن به عشقمون خنده کنن یا واسه من شعر میخونی دوباره عاشق میمونی سهیل + قلم زده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 12:17 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
کاشکی میشد دوباره
بارون عشق بباره دستای ناز تو تو باغچه لاله سرخ بکاره نیلو فرا بزرگ شن سقف اطاقمون شن قناری های خوش خون مهمون خونه مون شن چشمه نور خورشید حوضچه خونه مونشه رنگین گمون با رنگاش نقش دیوار خونه گوشه کنار حوضش بلبل آواز میخونه شب که میشه ستاره از آسمون میباره تو سفره غذامون یه لقمه ماه میزاره بین دل منو تو شهاب یه را ه میزاره ما می تونیم دوباره بریم چیدن ستاره؟ ستاره آی ستاره غم تو دلم هواره دلت اگه نزاره غم دیگه راه نداره ابر سیاه بد دل کاری با ما نداره سهیل + قلم زده در شنبه بیست و ششم مرداد 1387 2:27 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
من چه تلخم امروز
و به حلالی محتاج نیستم که چون شیرو شکر درمن کام دیگران شیرین کند کسانی که با من دم خورند تلخی ام را درخورند سهیل + قلم زده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 12:45 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
از من لذت بردی جانم با آخرین قطره هایش گداخت و هر لحظه برایت طرحی زد از عشق با دود دل می پنداشتم خاکسترم را به یادگار نگاه خواهی داشت واین چه غلط بود که من برایت سیگاری بیش نبودم تا پایانم و گداختن دیگری!!!!
سهیل + قلم زده در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387 5:28 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
پرواز پرندگان
در آسمان را نمی خواهم دیدن آواز قناری را نمی خواهم شنیدن در یک سحر گاه صادق شربت ناب بهشتی را نمی خواهم نوشیدن و تمام چیز های زیبای دنیارا..... نمی خواهم دیگر احساسی داشته باشم که اینان تنها مرا بشتر در خود فرو میبرند با خاطرات تو از من میکاهند جان آیا تو نیز به من می اندیشی ؟ در زمانی که با دیگران آنهای که تورا از من ربودند پای بر جای می گذاری که با من در آن خلوت عهدی بسته بودی آیا ازفرت خجالت می توانی به خود یاد آوری کنی روزی در این مکان با ....... عهدی بسته بودم؟ میدانم تو بیشتر از اینها پستی را در خون داری سهیل + قلم زده در یکشنبه بیستم مرداد 1387 3:50 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
دلم را به دار آرزو هایم آویخته اند واین جلاد بیدل که روزی بال پروازم بود تا نهایت اکنون مرگ دلم را در انتظار است بی آنکه به یاد بیاورد تمام زندگی بی فایده خود را به من بدهکار است بی آنکه خاطراتش را مرور کند تا چهره پست خود قبل از منش را در آن ببیند آری این من بود که تورا به اوج خود رساندم که اینک از این اوج مرا پست بخوانی و خود را بالا دست کاش این را زود تر می فهمیدم!!!! سهیل
+ قلم زده در یکشنبه بیستم مرداد 1387 3:40 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
در آتش است این دل چه مومنانه میسوزد با چه غروری خود را به دست شعله ها میسپارد! تا تورا هدایتی باشد به سوی عشق تا ترست بریزد تا انتخاب کنی نگاه کن نگاه کن این آتش گلستان میشود بر ما اگر دستهای ما سایبانی باشد برای دلها و چه زیباست آنزمان ریشخندی به آتش زدن !!!! سهیل + قلم زده در شنبه نوزدهم مرداد 1387 5:22 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
ستاره گان را به جستو جوی تو خواهم فرستاد
شاید ستاره من تورا پیدا کند شاید در این آسمان سیاه دل تاریک نور امیدی باشی برای من کاش نامت را به آنان گفته بودم ولی نه تنها زیبای که در آسمان میتابد توی پس یافتن برایشان غیر ممکن نیست ای مه آسای من دل تاریک آسمان را روشن می سازی دریغ مکن از من نورت را که من دل چرکین از عشق و تاریک تر از آسمانم سهیل + قلم زده در شنبه نوزدهم مرداد 1387 4:38 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
نمیدانم نامت را چگونه بر زبان بیاورم ؟
کدامین واژه مرا یاری خواهد کرد این واژه های حقیر چیزی برای زیبای تو ندارند که تعریفی باشد تا تصوریت را برای دیگران مجسم کنم کاش واژه ای با معنای بلند عشق می یافتم تا عبور تورا از حومه بشریت به اسبات میرساند کاش حضور سبزت همیشگی بود شاید جاری شدن نامت بر زبان چندان دشوار نمیشد!!!! سهیل + قلم زده در شنبه نوزدهم مرداد 1387 10:56 قبل از ظهر توسط سهیل شلیله |
من به فردای تازه می اندیشم که غمها را برانم به هرکه رسیدم شاداب بگویم سلام و با افتخاری آسمان گیر فریاد بر ارم من هستم ولی افسوس که بال رویا هایم به دست کسی بسته شده که خود تنها دلیل بودنم بود و در اوج تنهایی من آوازی زیبا سر میداد تا سکوتم را بشکند اکنون در انتظاری سخت کاذب آمدنش را چشم دارم که شاید او هم در سکوتی صدایم را جستجو کند شاید دست دشمنان عشقمان در پشت این آوازهای که برایش دل انگیزاست رو شود آن وقت صدایم را نیاز دارد پس من در همین سکوت نکبت بار به انتظارش می مانم چه دور چه سرد چه خاموش غم انگیز
و دست نیافتنی هستی همدم
سهیل
+ قلم زده در چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387 7:54 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
یکی بود یکی نبود زیر این طاق کبود جای عشق خالی بود آدمیت مرده بود همه انگاردشمن هم همه خون تشنه هم دل دیگه معنا نداره تو سینه ها جا نداره غم داره بیداد میکنه قبرستون آباد میکنه شادی رفته از خونه خونه که نه یه زندونه برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید + قلم زده در چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387 4:54 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
من دلم را بردم زیاد عشق خانه ام داده به باد همه آرزوهایم ربود آنکه چراغ خانه بود سرو سامان ندارم دگرشور درسر ندارم این غم فزا دلبر من به آتش کشیدخاکسترمن فقط نامی شده دردل جزاونیست دردی به دل در آسمان نیست یارم مجو حرف اول چهار مسراع بگو سهیل + قلم زده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 4:18 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
مرا جرمیست بس سنگین که طاقت ندارم زندگی را نمی خواهم بندگی را نمیدانم آیین خدایی را به هرکه کردم اتکا ازاین طایفه رب و خدا نیامد پاسخی از سوی این پاکان عالم پناه حال ای خدایم من گنه دارم؟ برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید + قلم زده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 1:2 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
دلم تنگ است امروز من چه صودی جز سقوط از بلندای زمان دارم از گذشت این زمان لذتی کو؟ جز سپیدی مو هایم؟ عذاب رفتن عزیزان درد دندان ذهن از کار افتاده پشت خمیده سرفه های خونین انتظار در فکر رفتن قلب اندازه کفن متراژ قبر یاکه باز گشت او؟ کاش تمام ثانیه ها کنار هم می ایستادند تا مرا از درد این تکرار برای لحظه ای آزاد کنند زمان را حرکتی نیست برایم من اما رنج میبرم که ای وای عقب ماندم کاش با حرکتی ساده حتی تکان انگشت مینوانستم زمان را باز گردانم و آنرا با اجباری سخت با خود همراه میکردم کاش می توانستم در لحظه ای که اورا در آغوشم داشتم فرمان ایست میدام به هر چه دقیقه و ساعت و ثانیه سهیل + قلم زده در یکشنبه سیزدهم مرداد 1387 7:51 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
خسته گیهایم ودردهای بیکسی را در سینه نگاه خواهم داشت تا روزی که تو بیایی + قلم زده در شنبه دوازدهم مرداد 1387 6:8 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
دلم خوابي ميخواهد به وسعت مرگ و چه شيرين است اين خواب اگر كنارت بگذارم سر در آرامش يك شب به گرمي آغوش تو برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید ادامه مطلب + قلم زده در پنجشنبه دهم مرداد 1387 8:21 بعد از ظهر توسط سهیل شلیله |
|
